Ernst Bron: buitengebied, Diftar en duurzaamheid vragen om uitleg

Wethouder Ernst Bron noemt zijn periode als wethouder “een wereldreis”. Niet omdat hij letterlijk de wereld rondging, maar omdat zijn portefeuille hem langs heel verschillende onderwerpen bracht: agrarisch gebied, duurzaamheid, openbaar vervoer, openbare ruimte, wijkonderhoud en afvalbeleid.

Dit artikel is onderdeel van een verdiepende serie naar aanleiding van de uitzending van Zeewolde Kiest, waarin alle vier de wethouders terugblikten op hun bestuursperiode. Hier lichten we de belangrijkste dossiers van deze wethouder verder uit.

Bron, wethouder namens de ChristenUnie, keek in Zeewolde Kiest terug op vier jaar waarin hij veel te maken kreeg met inwoners, ondernemers, agrariërs en andere overheden. Wat hem positief verraste, was de kennis en betrokkenheid van ambtenaren. Wat hem tegenviel, was dat je als wethouder niet iedereen tevreden kunt stellen.

Bron zei dat hij graag het goede wil doen voor inwoners. Tegelijk moet een wethouder keuzes maken. Wat voor de ene inwoner logisch of wenselijk is, kan voor een ander nadelig zijn. Bovendien kan één uitzondering gevolgen hebben voor vergelijkbare situaties.

Hij ziet uitleggen daarom als belangrijk onderdeel van zijn werk. Niet alleen besluiten nemen, maar ook vertellen waarom iets wel of niet kan.

Agrarisch gebied bestuurlijk op de kaart

Een van de belangrijkste onderdelen van Brons portefeuille was het agrarisch buitengebied. Zeewolde kreeg deze periode nadrukkelijk een wethouder agrarisch gebied. Volgens Bron was dat nodig, omdat het buitengebied een wezenlijk onderdeel is van de identiteit en ontstaansgeschiedenis van Zeewolde.

De landbouw staat volgens hem voor grote opgaven: stikstof, bodemdaling, druk op ruimte, verduurzaming, bodemkwaliteit, innovatie en nieuwe verdienmodellen. Daar komt bij dat agrariërs zich de afgelopen jaren vaak in de hoek voelden gezet.

Het college stelde inmiddels een actieplan agrarische opgaven vast. Dat plan moet niet van bovenaf worden opgelegd, maar samen met de sector worden uitgewerkt. Bron noemt herstel van vertrouwen daarbij een belangrijk doel.

Defensie werpt schaduw over buitengebied

De komst van Defensie aan de Spiekweg raakt ook de agrarische portefeuille van Bron. De centrale kazerne heeft grote gevolgen voor agrarische families in het gebied. Bron erkent dat dit het vertrouwen niet eenvoudiger maakt.

Volgens hem probeert de gemeente het goede te doen, maar ligt de kern van het proces bij Defensie, het Rijksvastgoedbedrijf en de betrokken grondeigenaren. De gemeente zoekt vooral naar manieren om agrariërs te ondersteunen en goed in gesprek te blijven.

Bodemdaling in de Zuidlob

Een concreet voorbeeld van samenwerking in het buitengebied is het gebiedsproces rond bodemdaling in de Zuidlob. Daar ontstaat wateroverlast door daling van de bodem. De gemeente werkt samen met onder meer provincie, waterschap, LTO en het Rijksvastgoedbedrijf.

Zeewolde heeft geld gestoken in een pilot om te onderzoeken of aanpassingen in het waterpeil kunnen helpen. Ook wordt gekeken naar andere gewassen en naar de vraag hoe het gebied toekomstbestendig agrarisch gebruikt kan blijven worden.

Diftar: meer dan afval ophalen

Diftar kwam in de uitzending maar kort aan bod, omdat Bron daar later apart uitgebreider over zou spreken (in de uitzending van dinsdag 19 mei). Toch hoort het nadrukkelijk bij zijn bestuurlijke erfenis. Het systeem raakt vrijwel iedere inwoner en is daarmee meer dan een technische afvalmaatregel.

Diftar gaat over minder restafval, betere afvalscheiding en bewuster gedrag. Maar het gaat ook over kosten, communicatie en draagvlak. Begrijpen inwoners waarom het systeem is ingevoerd? Vinden zij de uitvoering eerlijk? En sluit de praktijk aan bij wat de gemeente vooraf heeft uitgelegd?

Bron wilde nog niet vooruitlopen op de volledige evaluatie, maar gaf wel een voorzichtige indicatie: “Ik ben niet ontevreden.” Juist omdat Diftar zoveel huishoudens raakt, blijft de evaluatie politiek belangrijk.

Verduurzaming begint bij isoleren

Ook duurzaamheid was een belangrijk onderwerp. Zeewolde wil richting aardgasvrij wonen, maar Bron benadrukte dat dit in stappen gaat. Eerst ligt de nadruk op isolatie. Daarna komen hybride warmtepompen in beeld. Pas later gaat het om volledig aardgasvrij wonen.

De gemeente gebruikte subsidies om inwoners te helpen bij isolatiemaatregelen. Daarbij ligt de nadruk op woningen waar ondersteuning het hardst nodig is.

Elektriciteitsnet als randvoorwaarde

Verduurzaming staat of valt ook met het elektriciteitsnet. Bron vertelde dat de gemeente met Liander werkt aan een plan om Zeewolde toekomstbestendig te maken. Daarbij wordt gekeken waar knelpunten ontstaan, waar extra elektriciteitshuisjes nodig zijn en hoe de uitbreiding gefaseerd kan worden aangepakt.

Openbaar vervoer blijft zoeken

Het openbaar vervoer blijft volgens Bron een lastig dossier. De gemeente is afhankelijk van provincie en vervoerders. De roep om betere verbindingen klinkt al jaren, maar meer vervoer kost geld en gaat vaak ten koste van andere lijnen of routes.

Een buurtbus ziet Bron niet direct als oplossing voor alle problemen. Voor sommige vragen, zoals bereikbaarheid van Trekkersveld voor werknemers, helpt een buurtbus volgens hem onvoldoende. Wel wordt gekeken naar deelmobiliteit, FlexRRReis en initiatieven als Automaatje.

Wijken opknappen met inwoners

Bron keek ook terug op het integraal onderhoud van wijken. De Waterbuurt is aangepakt, de Edelstenenbuurt zit in de afronding en de Botenbuurt volgt. Daarbij wordt met inwoners door de wijk gelopen om wensen en knelpunten op te halen.

Dat levert soms botsende wensen op. De een wil meer parkeerplaatsen, de ander minder auto’s. De een wil bomen weg vanwege overlast, de ander wil juist meer groen. Volgens Bron hoort juist dat gesprek bij goed wijkonderhoud.

Trots op aandacht voor agrariërs

Terugkijkend is Bron vooral trots dat hij het agrarisch gebied steeds heeft mogen uitdragen als belangrijk onderdeel van Zeewolde. Niet iedereen zal dat volgens hem altijd zo hebben ervaren, maar voor hem was het een rode draad.

Ook voor Bron ligt de deur naar een vervolg open. Op de vraag of hij nog eens wethouder zou willen worden, zei hij dat hij “best nog een keer op reis” zou willen.