Erik van de Beld: luisteren als rode draad in sociaal domein

Voor wethouder Erik van de Beld stond de afgelopen bestuursperiode vooral in het teken van mensen. Als wethouder namens de ChristenUnie had hij onder meer sociaal domein, jeugd, welzijn, onderwijs, Wmo en zorg in portefeuille. In Zeewolde Kiest keek hij terug op vier intensieve jaren, waarin volgens hem vooral duidelijk werd hoe belangrijk goed luisteren is.

Dit artikel is onderdeel van een verdiepende serie naar aanleiding van de uitzending van Zeewolde Kiest, waarin alle vier de wethouders terugblikten op hun bestuursperiode. Hier lichten we de belangrijkste dossiers van deze wethouder verder uit.

Van de Beld noemt het sociaal domein breed, ingewikkeld en kostbaar. Toch is het voor hem vooral de portefeuille waarin gemeentelijk beleid direct voelbaar wordt voor inwoners. Hij vertelde over mensen die vastlopen, bijvoorbeeld door problemen met verzekering, zorg of ondersteuning. Juist zulke persoonlijke verhalen laten volgens hem zien waar het systeem wringt.

“Die ene persoon is vaak een symbool voor de rest wat erachter zit,” zei Van de Beld. Door goed te luisteren, kan beleid volgens hem worden aangescherpt voor een grotere groep inwoners die misschien minder zichtbaar is.

Tempo van de overheid viel tegen

Wat hem het meest tegenviel, was niet de zwaarte van de portefeuille, maar het tempo waarin de overheid werkt. Vanuit het bedrijfsleven was Van de Beld gewend sneller te handelen. Binnen de gemeente ontdekte hij dat plannen vaak meer tijd vragen. Dat heeft volgens hem ook een reden. Zorgvuldigheid voorkomt dat besluiten later weer moeten worden teruggedraaid. “Als die trein eenmaal gaat rijden, dan blijft hij ook rijden,” vatte hij samen.

Jeugdpunt doet veel buiten beeld

Een belangrijk onderwerp in zijn portefeuille is het jeugdwerk. Het contract met Stichting Jeugdpunt loopt dit jaar af. De organisatie richt zich op jongeren en kreeg in het verleden ook kritiek: zij zou zichtbaarder moeten zijn in het dorp.

Van de Beld ziet dat anders. Volgens hem voldoet Jeugdpunt aan de opdracht die is gegeven. Die opdracht gaat niet alleen over zichtbaar aanwezig zijn op straat, maar ook over gesprekken met ouders, begeleiding van jongeren en het voorkomen van schooluitval. Dat werk gebeurt vaak buiten beeld.

Wel ziet hij ruimte om in de toekomst opnieuw naar de opdracht te kijken. Als de politiek meer zichtbaarheid of extra inzet wil, moet daar volgens hem ook een duidelijke opdracht en voldoende capaciteit tegenover staan.  

Naar één jongerencentrum

Ook The Basement kwam ter sprake. De jongerenwerkers zitten nu nog in de Eclips, maar bij de opening van Open Haven moeten zij naar The Basement verhuizen. Van de Beld wil toe naar één jongerencentrum in Zeewolde. Dat betekent volgens hem niet dat alle jongeren op één hoop worden gegooid. Verschillende groepen hebben verschillende behoeften. De kunst wordt om samenwerking te versterken, terwijl groepen ook hun eigen plek houden.

Samenredzaamheid als antwoord op druk in de zorg

Van de Beld sprak ook over samenredzaamheid. Daarmee bedoelt hij niet dat inwoners medische handelingen moeten overnemen, maar dat ontmoeting en omzien naar elkaar kunnen voorkomen dat mensen sneller in zware zorg terechtkomen. Hij gaf het voorbeeld van iemand die eenzaam thuis zit en daardoor sneller klachten ervaart, tegenover iemand die sociale contacten heeft en daardoor beter in het leven staat. Voor Van de Beld is samenredzaamheid vooral een positieve beweging: meer ontmoeting, meer aandacht en minder eenzaamheid.

Noord-Veluwe als dagelijkse leefwereld

Opvallend blijft de samenwerking met gemeenten op de Noord-Veluwe. Zeewolde werkt binnen het sociaal domein veel samen met onder meer Harderwijk, Ermelo en Putten. Dat roept soms de vraag op of Zeewolde niet te veel met de rug naar Flevoland staat. Van de Beld bestrijdt dat. Volgens hem kijkt Zeewolde “360 graden” om zich heen. Sommige taken worden juist met Flevoland gedaan, zoals GGD, Veilig Thuis en veiligheidsregio. Maar voor jongeren, onderwijs en verenigingen ligt de dagelijkse leefwereld vaak aan de overkant. Veel Zeewoldese kinderen gaan naar school in Harderwijk, Ermelo of Putten.

Onderwijs blijft punt van zorg

Over het voortgezet onderwijs in Zeewolde is Van de Beld voorzichtig. De gemeente gaat niet over de inhoud van het onderwijs, benadrukt hij. Wel wil hij zich blijven inzetten voor volwaardig voortgezet onderwijs in Zeewolde. Hij sprak positief over de nieuwe directeur van De Levant. Die wil volgens Van de Beld dat De Levant weer “een begrip” wordt in Zeewolde: een veilige plek met goede onderwijskwaliteit.

Trots op sociaal domein zonder tekorten

Terugkijkend is Van de Beld trots dat het sociaal domein de afgelopen jaren geen tekorten had, terwijl er wel meer mensen zijn geholpen. Ook noemt hij de aankoop van Open Haven belangrijk. Daar moet straks een plek ontstaan waar inwoners makkelijker hulp, informatie en ontmoeting kunnen vinden.

Op de vraag wat inwoners zich later van zijn wethouderschap moeten herinneren, kwam hij uit op één woord: luisteren.