Intiem concert in Paviljoen de Verbeelding

Cantus Quintus Consort stortte zondag bakken verdriet over haar publiek uit. Dat was in kleine getale naar het paviljoen getogen om dit mee te maken. En het genoot! Want wat een prachtige muziek, die Engelse madrigalen van, vooral, de Engelse componist Orlando Gibbons.

Dat die liederen bol stonden van het leed en ander geweeklaag nam men graag voor lief. Het twintigtal grote publiek was onder de indruk van de schitterende uitvoering van deze zeventiende-eeuwse ‘smartlappen’.

De discobollen aan het plafond draaiden gemoedelijk rond, er stond een bakje knabbelnootjes op tafel. Kortom het Paviljoen was helemaal klaar voor de Madrigalen! Madrigalen, herschreven voor het vijf leden tellende muziekgezelschap Cantus Quintus.  Eigenlijk werden Madrigalen namelijk geschreven voor een klein koor.

De begeleiding van de viola da gamba, een laag klin­kend strijk­in­stru­ment dat tussen de knieën wordt bespeeld, nam in deze setting een aantal zangstemmen over. Waarmee, zoals op de website van Cantus is te lezen, de liederen worden gepresenteerd in een nieuw en intiem licht. Zangeres Sofia Pedro, stelde bij het eerste lied: “Perfect lied voor Zeewolde: ‘The Silver Swan’”.

Ze verklaarde de treurige inhoud van de madrigalen: “Het was een trieste tijd, begin zeventiende eeuw.” Onverlet, dat ze, omringd door de andere leden van het muziekgezelschap stralend zat te zingen. Soms voegde countertenor en viola da gamba speler Matthew Farrell zich bij haar met zijn fluwelen stem.

Orlando Gibbons

Het concert werd gegeven ter ere van de vierhonderdste sterfdag van Orlando Gibbons. Gibbons was een zeer gerenommeerd organist in zijn tijd. Hij componeerde zowel religieuze muziek als wereldse. Cantus Quintus maakte een selectie uit ‘The first set of madrigals and mottets of 5. parts’ geschreven in 1612. Ook andere Engelse componisten als William Byrd kwamen aan bod. Een pavane, een sarabande en een fantasia, instrumentale stukken voor vier viola, completeerden het concert.

Het publiek was met recht zeer onder de indruk. Gelukkig kon men dat met de musici delen. Want ook zij stonden na afloop van het concert aan de bar. Alwaar Sofia Pedro haar verbazing uitsprak over de inrichting van de zaal: “Jullie hadden best wel wat dichter bij kunnen zitten.” Tip voor de volgende keer, want het is toch te hopen dat ze terugkomen. Dit moeten meer Zeewoldenaren horen, toch?