Het wandkleed van Zeewolde als symbool van saamhorigheid

Het wandkleed, bijna 40 jaar geleden gemaakt door zo’n 70 vrouwen uit Zeewolde, heeft een bijzondere plek in de geschiedenis van het dorp. Het kleed, dat ooit de raadszaal sierde, werd in de jaren '80 gemaakt en symboliseert de saamhorigheid van de gemeenschap in de beginjaren van Zeewolde.

"Het was een prachtige wand, waar zoveel mensen met plezier aan gewerkt hebben," zegt een van de betrokkenen. Het kleed werd destijds ontworpen door kunstenares Koosje Wagenaar en is opgebouwd uit vijf delen met een landschap in blauw en wit, inclusief spiegeltjes die de horizon verbeelden​. Het kleed kwam echter onder vuur te liggen toen voormalige burgemeester Geke Faber het storend vond en liet verwijderen. Bé Wever, destijds werkzaam bij de buitendienst, heeft het wandkleed destijds weten te redden van de vuilnisbelt. "Ik heb het in een doos gedaan en bij de buitendienst in het archief gezet," vertelt Wever trots​.

Na een verbouwing van het gemeentehuis bleek er geen ruimte meer te zijn voor het kleed in de raadszaal. Dit zorgde voor pijn en teleurstelling bij veel inwoners. Rika Fluks verwoordt de emoties: "Het was een naar gevoel, alsof iets belangrijks verdwenen was zonder dat we het wisten"​.

Om het wandkleed toch een blijvende plek te geven, hebben Wilma Koekoek en Truus Visser zich ingezet om het als cultureel erfgoed te behouden. Koekoek liet het kleed professioneel fotograferen en Visser bracht het onder de aandacht van de wethouder Cultuur. Ze hoopt dat het kleed uiteindelijk weer een plek krijgt. "Het zou het eerste culturele erfgoedstuk van Zeewolde kunnen worden," zegt Visser enthousiast​.

Hoewel er momenteel geen fysieke ruimte beschikbaar is om het kleed in volle glorie te laten hangen, blijft het een belangrijk symbool voor het dorp. "Dit kleed symboliseert het hele dorp Zeewolde. Met z’n allen moet je een dorp maken," aldus een van de betrokkenen​.