Gedicht van de week: Verstrengeling (Marjolein Pronk-Huisman)

Lelystad is een stad waar poëzie niet alleen leeft, maar ook wordt geschreven. Vanuit die traditie brengt Radio Lelystad wekelijks het Gedicht van de Week: een moment waarop woorden even de ruimte krijgen om te ademen. Het gedicht klinkt bovendien in het poëzieprogramma De Dinsdagavondsalon, waar taal en verbeelding elkaar ontmoeten. Deze week  Marjolein Pronk-Huisman, lid van de Dijkdichters. Het gedicht is gemaakt naar aanleding van het project Erotische gedichten van de Dijkdichters.

Verstrengeling 

Jouw hand glijdt zachtjes langs mijn huid

en ik laat me verleiden.

Ik krom mijn rug als ik jouw tong langs mijn  tepelhof voel glijden.

Opwinding bouwt zich op als onze tongen met elkaar spelen.

Dat de spanning bij jou groeit voel ik tijdens mijn strelen.

Je ademhaling gaat steeds sneller, of is het nou de mijne?

De grens tussen ‘mijn en dijn’ lijkt te verdwijnen.

Je hand glijdt langzaam naar benee en zoekt tussen een plooi.

Met intense blik kijk je mij aan en ik voel me zo mooi.

De totale vereniging van onze lichamen is nu op handen.

Een verstrengeling van onderdelen in diverse standen.

Alles lijkt te versmelten en geheel vloeibaar kom ik, in totale bevrijding.