Ex-wethouder gooit met stenen naar Omroep Flevoland om artikel directeur JEL

Ex-wethouder Annemieke Messelink-Dijkstra, die in de vorige raadsperiode verantwoordelijk was voor de jeugdzorg, maar kort voor de verkiezingen aftrad in de collegecrisis, blijft achter de geschorste directeur Tanja Boeije van jeugdzorgtoewijzer Jeugd Lelystad (JEL) staan. Dat bleek zaterdag in het Radio Lelystadprogramma Van de Raad naar de Straat van Floyd Bonder. Ze beschuldigde de lokale en regionale journalistiek ervan 'gewoon maar iets op te schrijven' en trok het professionele niveau van Omroep Flevoland in twijfel. Ze ging niet in op inhoudelijke vragen van Bonder.

De omroep publiceerde vorige maand een verhaal over klachten die tegen Boeije waren ingediend. Messelink-Dijkstra toonde zich verontwaardigd omdat nog niet is vastgesteld of die klachten terecht zijn. Dat Boeije weerwoord was aangeboden, maar daarop aanvankelijk niet wilde reageren, deed daar voor de ex-wethouder niets aan af. Ze wilde zelf ook niet inhoudelijk op de zaak ingaan.

Boeije werd begin vorige maand op non-actief gezet omdat er een integriteitsonderzoek tegen haar is ingesteld na klachten van medewerker over haar gedrag. De schorsing was aanvankelijk voor vier weken, maar is vorige week met zes weken verlengd. Het onderzoek, door een extern bureau, vergt meer tijd, aldus de gemeente, de opdrachtgever.

Kosten jeugdzorg

Eerder hadden Bonder en Messelink-Dijkstra het gehad over de problemen in de jeugdzorg, en dan met name de kosten. Die problemen spelen landelijk, maar leidden in Lelystad de afgelopen jaren tot wrijving tussen gemeente en zorgaanbieders, en uiteindelijk zelfs tot rechtszaken, over de manier waarop de gemeente probeerde grip te krijgen op de kosten. De financiering werd in 2015 een gemeentelijke taak, maar het budget dat gemeenten daarvoor kregen vasn het Rijk, was veel te krap. Die was voor Lelystad 35 miljoen, terwijl de werkelijke kosten opliepen naar tegen 50 miljoen en een verdere stijging naar 60 miljoen wordt voorzien.

Kern is volgens Messelink-Dijkstra een gebrekkige afbakening: gemeenten gaan wel over de betaling, maar niet over de zorg zelf en hebben er daardoor ook geen zicht op.