Giel Deen (11) uit Lelystad heeft zijn eerste boek geschreven - en boekhandels door het hele land adverteren ermee. Wat begon als een schoolopdracht, groeide uit tot een omvangrijk verhaal waarin fantasie, spanning en persoonlijke ervaringen samenkomen. “Ik dacht van: ik ga niet twee pagina’s lang doen, ik maak hier een heel boekwerk van,” vertelt hij over toen hij verder wilde gaan dan de opdracht van zijn juf.
“Toen ik zes was, begon ik al met kleine verhaaltjes te schrijven, maar dat stelde niet veel voor,” zegt Giel. “Ik maakte ook veel korte, grappige strips", zogenoemde gagstrips. Het huidige boek, Animal Attack - Magie & monsters, verschilt volgens Giel duidelijk van zijn eerdere werk. Het verhaal draait om fantasie, magie en gevaarlijke wezens. “Er zijn gevaarlijke monsters die proberen de wereld uit te roeien. Wij proberen dat tegen te houden.”
Het verhaal volgt een groep personages die gaandeweg groeit. Opvallend is dat Giel zichzelf als hoofdpersoon heeft verwerkt. “Het is ook echt ook mezelf, in de ik-persoon geschreven. Dus als ik zeg ‘ik deed dit’ of ‘ik deed dat’, dan gaat het ook écht over mij.” Ook heeft Giel zijn schoolvrienden in het boek verwerkt als personages. “We hebben ze wel ‘onherkenbaar’ gemaakt, maar ze herkennen zichzelf er wel op een manier in terug.”
Na een onderzoek bleek dat Giel autisme, ADHD en hoogbegaafdheid heeft. Hierdoor is hij heel creatief en heeft hij een enorme fantasie. Ook gaat Giel naar een speciale basisschool voor hoogbegaafde kinderen, het Christiaan Huygens in Zeewolde.
Giel verwerkte onder andere het verlies van zijn opa en zijn kat in het verhaal. “Mijn overleden opa heb ik hierin staan, maar ook mijn overleden kat heeft een heel grote rol,” zegt hij. “Ik mis ze iedere dag nog, dus ik heb ze erin gezet om ze gewoon nog eventjes bij me te houden.” Het schrijven helpt Giel om herinneringen vast te leggen.
Het idee voor het boek ontstond niet direct vanuit een duidelijk plan. “Ik wilde in eerste instantie later in een graafmachine werken. Maar toen ik hoorde dat ik daar veel groente voor moest eten om sterk te blijven, wilde ik dat niet meer.” Giel begon een andere passie op te bouwen, schrijven. “Ik dacht ineens: hier ben ik ook wel heel goed in!”
Hij begon met het schrijven van een basisverhaal voor een schoolopdracht in groep 7, dat steeds verder groeide. De leerlingen moesten een verhaal schrijven over wensen. Giel besloot het groots aan te pakken en schreef tientallen pagina’s. “En dat ging heel goed en ik dacht: ik wil hiermee doorgaan.”
Het boek dat nu verschenen is, bestaat uit meerdere delen die hij eerder schreef. Elk hoofdstuk vormt een afzonderlijk deel. Giel werkt inmiddels al aan een vervolg, al verloopt dat proces niet zonder uitdagingen. “Ik heb al heel lang een schrijversblok,” zegt hij. “Ik weet wel wat er komen zal, maar hoe ik dat moet verbinden, dat is nu even moeilijk.”
Reacties uit zijn omgeving zijn heel positief. “Heel veel trotse mensen,” vertelt Giel. Vooral zijn klasgenoten reageerden enthousiast toen ze hoorden dat het boek daadwerkelijk werd uitgegeven. “Toen werd iedereen meteen enthousiast.”
Toch vond hij het lastig om met alle aandacht om te gaan. “Ik wist gewoon niet meer hoe ik moest reageren.” Maar toen hij eenmaal het fysieke boek in handen had, realiseerde hij pas echt wat hij had gemaakt en was hij óók trots op zichzelf.
Giel maakte ook zelf de illustraties. “Voor elk hoofdstuk heb ik één tekening met de hand getekend,” zegt hij. Het schrijven en tekenen kostten tijd; in totaal werkte hij ongeveer anderhalf jaar aan het project, van de eerste letters tot de uitgave. Volgens zijn moeder, Linda Deen, heeft hij ook zelf uitgevogeld hoe hij het boek kon uitgeven. “We kwamen bij Boekscout uit, een uitgeverij die ook veel kan doen voor jonge schrijvers.”
Voor de toekomst heeft hij ambitieuze plannen. Hij wil meerdere delen schrijven en droomt ervan zijn boeken ooit verfilmd te zien. “Ik wil eigenlijk heel veel,” zegt hij. “Schrijven, acteur worden, misschien ook YouTube-filmpjes maken.” Het liefst combineert hij die ambities. “Het grootste wat ik wil doen, is mijn eigen boeken laten verfilmen.”
Aan andere jonge schrijvers geeft Giel een duidelijk advies: “Niet opgeven, niet in de stress raken als je een schrijversblok hebt. Gewoon doorgaan. Ga je droom achterna.” Volgens hem zijn oefening en fantasie essentieel. “Je moet veel oefenen en gewoon verhaaltjes schrijven.”
Zijn eigen boek leest hij zelf soms nog terug. “Het voelt alsof ik het voor de vijftigste keer lees, maar het blijft gewoon leuk,” zegt hij. Soms verrast hij zichzelf daarbij. “Dan lees ik weer dingen en moet ik lachen. En denk ik: hoe kom ik erbij?”
Het boek van Giel is te vinden via (onder meer) Boekscout.