Truus Visser vertelt wekelijks over haar cursus bij het Nieuw Talent Orkest en volgt dan een andere deelnemer:
Het loopt tegen achten. Het geroezemoes en getoeter is niet van de lucht. In de slagwerkhoek zijn er twee aan het jammen. Maar Catharina hoeft haar hand maar te heffen en het is stil. “Jullie hebben er zin in?”, informeert ze. Wat een vraag… we zitten te popelen om ‘de roep van de koekoek’ te vertolken.
Of de ‘Skye Boat song’! Na de warming up uiteraard. Catharina is bemoedigend lovend: “Netjes ”. Of: “Mooi.” De slagwerkgroep krijgt wat complexere ritmes. De vlammen slaan mij uit, want ik ben niet in de maat maar duidelijk wel van slag! Er moet meer geoefend worden!
Over de blazers is Catharine meer dan tevreden: “ Het wordt muziek”, constateert ze tevreden.
Marlies Groot Nibbelink koos de waldhoorn om zijn mooie warme geluid. Pas later hoorde ze dat het het moeilijkste blaasinstrument van het orkest is. Tijdens een extra bijeenkomst met Catharina leerde ze over de embouchure. Een begrip, waar de lipspanning onder valt. Maar ook de tong doet mee. En dat alles om de juiste toon te treffen! Die dan ook weer in een andere toon moet overgaan. Vloeiend en niet als een fietspomp. “Dat doe je met je tong,” demonstreert Marlies.
Ze is zeer enthousiast over het project: “Geweldig toch. Zo’n kans krijg je niet zo gauw. Ik ben wel van de projecten.” Ook de organisatie krijgt lof: “Het zit ontzettend goed in elkaar.” We spreken elkaar in de pauze. Er lopen mensen uit de hall weer terug naar de oefenruimte. “Het is net een streekroman,” reageert ze, kijkend naar alle bekenden uit het dorp, nu vereend in het NTO!