Bij de ijssalon in Zeewolde ligt sinds kort een opvallende knuffelbeer op de reling.
De beer maakt deel uit van een van de initiatieven van László, een Hongaarse inwoner van het dorp. Zijn doel is simpel: mensen blij maken met kleine, onverwachte momenten.De reden dat ik voor de ‘gevlekte beer’ koos is omdat ik zag dat kinderen soms hun favoriete speelgoed meenemen naar de ijssalon,” vertelt László. “Toen dacht ik: als er een knuffelbeer buiten ligt met een verhaal erbij, worden kinderen misschien iets zorgzamer en bewuster. Zelfs volwassenen glimlachten en sommigen gaven hem zelfs een hand.”
László kwam 2,5 jaar geleden naar Nederland voor een baan in Zeewolde.
“Ik voelde me goed bij het bedrijf en ben gebleven,” vertelt hij. “Mijn lange termijndoel is om hier in Zeewolde te blijven wonen. Het is een fijne stad en de mensen zijn vriendelijk en attent.”
In Hongarije deed hij al soortgelijke dingen voor kinderen in zijn omgeving. Nu zet hij die lijn door in Zeewolde, met kleine kunstprojecten en vrolijke verrassingen in het straatbeeld.
Voor hem is de ijssalon een ontmoetingsplek waar families samenkomen. “Het is als een kleine gemeenschap.”
Het verhaal van de beer is beschikbaar in drie talen: Nederlands, Engels en Duits. “Veel toeristen van de camping komen hierlangs. Zo begrijpen zij ook waarom de beer er ligt.” Het logo van de gemeente heeft hij bij het verhaal geplaatst uit respect voor de gemeente en omdat zij toestemming hebben gegeven de beer daar te plaatsen. Onlangs kreeg de beer gezelschap van een blauwe olifant, ingebracht door een medewerker van de ijssalon. Daardoor moest Làszló even schakelen, om te leren open te staan voor andermans ideeën.
Op mooie dagen zet László de knuffels buiten, vaak met kleine cadeautjes voor kinderen: van Scooby-sleutelhangers tot elfendeuren of miniatuurhuisjes.
Eerdere initiatieven van Làszló waren de zoektocht naar de elfendeuren, die nog steeds wel worden opgezocht. Je kan ze ook vinden in het centrum.
“De uilenfamilie die eerder bij het klauterwoud bij de MMM boerderij stond, is nu met vakantie,” zegt hij lachend. “Ze keren terug op een nieuwe plek in het dorp.”
László denkt na over een nieuw initiatief: een ruilkast voor buitenspeelgoed, geïnspireerd op de minibibliotheken die al in Zeewolde staan. “Als iemand iets plaatst, mag hij ook iets meenemen. Zo stimuleren we delen en samen spelen.”
László noemt zichzelf geen kunstenaar in de klassieke zin, maar hij maakt mandala’s, geluksstenen en dierenportretten die hij in lijstjes achterlaat in het dorp. “Als iemand het vindt mag hij het houden. Zo probeer ik een beetje vreugde te verspreiden.”