Lelystad is een stad waar poëzie niet alleen leeft, maar ook wordt geschreven. Vanuit die traditie brengt Radio Lelystad wekelijks het Gedicht van de Week: een moment waarop woorden even de ruimte krijgen om te ademen. Het gedicht klinkt bovendien in het poëzieprogramma De Dinsdagavondsalon, waar taal en verbeelding elkaar ontmoeten. Deze week de kersverse stadsdichter van Almere Séun Steenken. Zijn roots liggen in Nigeria. Hij een sociaal bewogen dichter die zich inzet voor de jongeren in de stad Almere. Zijn spokenwordgedicht heet dan ook niet voor niets:
Jouw levensweg kent of heeft ervaren
Ook al hebben de meeste mensen hier meer
financieel en sociaal kapitaal
Kunnen ze de door jouw betaalde prijs
Nooit evenaren
Zaken die jij als normaal hebt ervaren zoals
etnisch profileren,
Lange zomers niets doen
Want je ouders hadden geen geld
Om te recreëren
Zijn voor jouw omgeving
Niets meer of minder dan onbekend
Iedereen zegt dat ze het begrijpen
Maar er is geen woord
Die jouw verhaal
Kan beschrijven
Jouw weg is namelijk
Niet te omschrijven
In een lawa of kowa
Jouw weg bestaat Uit
Vallen en op staan
En misschien
Kom ik er dan zo ja
Als je ze hoort praten
Besef je pas
De kloof
Wat tof
Dat jullie dit wel hebben gehad
Vroeger wilde ik dat ook
Waar je ze bij de vrijmibbo hoort debatteren
Over hoeveel vinkjes ze wel of niet hebben
Kunnen ze jouw overschot aan het tekort van
vinkjes niet beseffen
Ze weten het niet hoe het is
Om de weg te moeten delen
Met vele die zijn geslipt
Foute keuzes
met dezelfde reden
Het creëren van een beter leven
Dan je had in het verleden
Je wilt dat de mensen
Waar je vandaan
Komt jou niet vergeten
Beter nog
Je wilt het succes
Met ze delen
Jouw vocabulaire bevindt zich op de grens
Van hey maat
Naar faka Erikjan
Code switchen doe je
Zoals geen ander dat kan
Van je mensen hoor je
Je kan de buurt niet vergeten
Maar hoe het is om alleen te staan op een
onbekende plek
Hoe kan de buurt daarvan weten
En hoe kunnen zij weten
Hoe het is
Om met minder geld te bewegen
Vanuit een struggle te komen
Waarin de gemiddelde
Vraagstelling luidde
Wat ga ik vandaag en morgen eten
Hoe het is om de kansen zelf te creëren
En te werken alsof je leven ervan afhangt
Als je een kans ziet
Nu zit je frequent in een dialoog
Meestal is het leuk
Tot die ene vraag komt
Je kent hem vast wel
Die vraag van
Hoe vaak ging jij
Op Skivakantie!
Je bent
Aan het vechten
Met jezelf
Je bent voor een deel een ander mens
Maar je doet dit voor je oude helft
Vanuit het heden verlang naar het verleden
Terwijl je met jezelf
Het verleden niet wil herbeleven
Ewaja
Je bent opzoek naar een andere realiteit
Dus je verlegt je grenzen
En denkt bij jezelf
Achja wellicht
Is dit de prijs van sociale mobiliteit