Windpark Zeewolde kennen we van de 83 grote windmolens in het buitengebied. Maar inmiddels gebeurt er veel meer dan alleen het opwekken van windenergie. Er is een batterijpark, er wordt gewerkt aan laadvoorzieningen voor elektrisch vervoer en er liggen plannen om bedrijven rechtstreeks van stroom te voorzien. Daarom gaat de organisatie verder onder de naam Energiehub Zeewolde.
In het radioprogramma Zeewolde Kiest vertelde algemeen directeur Maarten de Keizer waarom die verandering nodig is. Ook gaf hij een update over de sanering van de oude windmolens.
Volgens De Keizer is de organisatie de afgelopen jaren simpelweg uit haar oorspronkelijke naam gegroeid. Wat ooit begon als een initiatief om oude windmolens te vervangen door een modern windpark, ontwikkelt zich steeds meer tot een organisatie die zich bezighoudt met de complete energievoorziening in de regio.
"De tijd heeft ons een beetje ingehaald", vertelt hij. "We hebben er een hartstikke mooie batterij bij gezet. We zijn een heel groot gesloten distributiesysteem en we zijn nu bezig met laadinfrastructuur en laadpleinen."
De naam Windpark Zeewolde dekt daarmee niet langer de lading.
De verandering heeft volgens De Keizer niet alleen te maken met herkenbaarheid. Ook juridisch was het belangrijk om duidelijker onderscheid te maken tussen de verschillende activiteiten. Het windpark, batterijpark, energiepark en het onderstation zijn namelijk afzonderlijke bedrijven. Wanneer de organisatie vanuit Windpark Zeewolde communiceert over activiteiten van bijvoorbeeld het batterijpark, kan onduidelijkheid ontstaan over welk bedrijf verantwoordelijk is en namens wie afspraken worden gemaakt.
"Als ik vanuit Windpark Zeewolde iets doe voor Batterijpark Zeewolde, zou het kunnen zijn dat Windpark Zeewolde zich bindt voor Batterijpark Zeewolde. En dat is juridisch gezien gewoon niet juist." Energiehub Zeewolde wordt daarom gebruikt als gezamenlijke handelsnaam waaronder de verschillende onderdelen zich presenteren. Het is dus geen nieuw bedrijf dat alle activiteiten overneemt.
Ook de website wordt aangepast. Volgens De Keizer moet begin november een vernieuwde website online komen, waarop bezoekers rechtstreeks kunnen kiezen tussen de verschillende onderdelen van de energiehub. De huidige website stamt nog grotendeels uit de periode waarin het windpark werd ontwikkeld en gebouwd.
Terwijl de organisatie vooruitkijkt, wordt in het buitengebied nog volop gewerkt aan het afronden van het verleden. De sanering van de oude windmolens, die eind 2025 begon, is inmiddels vergevorderd.
Bij de ontwikkeling van het nieuwe windpark stonden oorspronkelijk 221 oude windmolens in het gebied. Een deel daarvan werd al eerder verwijderd om ruimte te maken voor de nieuwe turbines. In de uitzending vertelde De Keizer dat in ongeveer acht maanden tijd bijna 160 oude windmolens zijn gesaneerd. De laatste reguliere molens zouden volgens de toenmalige planning in de week na de opname worden verwijderd.
Daarmee komt een belangrijk deel van de saneringsoperatie tot een einde. Dat betekent overigens niet dat daarmee automatisch alle werkzaamheden zijn afgerond. Het gaat bovendien niet alleen om het weghalen van de windmolens zelf. Ook de funderingen, oude elektriciteitskabels en transformatorhuisjes worden waar nodig verwijderd. "De fundering gaat ook weg. En de kabels van Liander die door het weiland lopen, gaan over het algemeen ook weg. Dus het wordt wel netjes opgeruimd."
De sanering is onderdeel van de oorspronkelijke afspraak om de vele verspreid staande oude windmolens te vervangen door minder, maar veel grotere en krachtigere turbines.
Volgens De Keizer wordt het verschil in het landschap steeds duidelijker zichtbaar. De oude windmolens waren kleiner, stonden op veel verschillende plekken en draaiden met een hogere rotatiesnelheid. De nieuwe turbines zijn aanzienlijk groter, maar staan meer geconcentreerd opgesteld.
"Ik stond gisteren nog met wat collega's bij het saneren van een oude molen. Dan zie je ook duidelijk het verschil. Je ziet dat het landschap er ontzettend van opknapt." Dat is zijn beoordeling van de verandering. Of inwoners het landschap met de grotere turbines ook als een verbetering ervaren, zal niet voor iedereen hetzelfde zijn. De nieuwe windmolens zijn immers van grotere afstand zichtbaar.
Ook over geluid is De Keizer positief. Volgens hem overstemt het omgevingsgeluid doorgaans het geluid van de turbines. Hoe omwonenden dat ervaren, kan per locatie en onder verschillende weersomstandigheden verschillen.
Met de sanering van de oude windmolens wordt de oorspronkelijke ontwikkeling van Windpark Zeewolde steeds verder afgerond. Tegelijkertijd begint voor de organisatie een nieuwe fase.
De ambitie is om de opgewekte windenergie niet alleen aan het landelijke elektriciteitsnet te leveren, maar deze ook lokaal op te slaan en beschikbaar te maken voor bijvoorbeeld transportbedrijven, bouwmaterieel en mogelijk andere ondernemingen.
De Keizer ziet vooral kansen wanneer opwekking en verbruik beter op elkaar worden afgestemd. Stroom gebruiken wanneer die beschikbaar is, kan volgens hem helpen om de druk op het overvolle elektriciteitsnet te verminderen.
Hij spreekt daarbij over lokale energievoorzieningen, waarbij bedrijven minder afhankelijk worden van de beschikbare transportcapaciteit op het openbare net.
Dat vraagt wel om nieuwe infrastructuur, samenwerking met bedrijven en toestemming van toezichthouders. Niet alle plannen zijn dan ook al uitvoerbaar.
De naam Energiehub Zeewolde laat vooral zien waar de organisatie naartoe wil: van een windpark dat elektriciteit produceert naar een regionaal energiesysteem waarin opwekking, opslag en gebruik steeds meer met elkaar worden verbonden.
Dat het windpark zelf daarmee naar de achtergrond verdwijnt, is niet de bedoeling. De 83 windmolens blijven de basis. Alleen wordt de stroom die ze produceren steeds vaker onderdeel van een groter geheel.